Home » Blog » VerpleegKundige rapportage

VerpleegKundige rapportage

Gepubliceerd op 20 maart 2020 om 09:29

Verpleegkundige zijn is een vak. Een mooi vak, maar ook een belangrijk vak. En dat vind elke verpleegkundige zelf ook. Soms echter, en soms is helaas vaker dan ik zou willen, twijfel ik aan dit gegeven als ik naar de verpleegkundige dossiervoering kijk. De dossiervoering hangt vaak als los zand aan elkaar. De verschillende methodieken hebben geen samenhang en soms wordt iets alleen maar gedaan ‘omdat het moet’. Schokkend.

Catova verpleegkundige rapportage

Kundig rapporteren, hoe dan?

Waar we als verpleegkundige sowieso invloed op hebben is de verpleegkundige rapportage. En die is soms ook wel echt om te huilen hoor. Maar eerlijk is eerlijk: het wordt ons ook niet geleerd. Tijdens stages of leerperiodes pas je je als nieuwe medewerker aan aan ‘hoe men het op de betreffende afdeling’ doet. Of je doet het zoals je denkt dat het hoort.

Het is niet mijn bedoeling verpleegkundigen tegen de schenen te trappen. Echt niet. Maar hier valt nog wel winst te behalen. Zo lees ik veel subjectieve belevingen in rapportages, maar ook eigen invullingen / attributies die niet gecheckt zijn en vele afkortingen die niet voorkomen in de Dikke Van Dale.

Geloof mij, mijn collega met haar zelfbenoemde ADHD, ervaart de onrust van meneer echt heel anders dan ik.

Over die subjectieve belevingen in de dagrapportage; ‘Meneer is onrustig.’ ‘Mevrouw is chaotisch.’ ‘Meneer is verdrietig.’ ‘Meneer is chagrijnig.’ ‘Mevrouw is tegendraads en druk.’ ‘Meneer is oninvoelbaar.’
Begrippen die niet worden uitgelegd. Wat betekent ‘Meneer is onrustig’? Is dat hetzelfde als in de rapportage van de dienst ervoor waar ‘Meneer is verward’ stond? Of hetzelfde zoals de late dienst beschrijft als ‘chaotisch’? We beschrijven onze observaties vaak niet objectief maar gebruiken onze eigen interpretaties. En geloof mij, mijn collega met haar zelfbenoemde ADHD, ervaart de onrust van meneer echt heel anders dan ik. Objectief beschrijven dus. ‘Meneer liep een kwartier lang heen en weer in de huiskamer.’ ‘Meneer zat met zijn vingers de gehele middagmaaltijd op tafel te tikken.’ ‘Meneer heeft een half uur naar zijn sleutels gezocht.’ ‘Meneer wist niet meer waar hij was toen hij ontwaakte.’

Subjectieve belevingen zijn niet erg, mits je ze onderbouwd met objectieve waarnemingen.

We gebruiken ook erg veel afkortingen in ons verhaal. Om de rapportage beknopt te houden en omdat we ervan uit gaan dat iedereen wel begrijpt wat we met een afkorting bedoelen. Maar vaak zijn het helemaal geen officiële afkortingen. Zijn het afkortingen die zijn ontstaan en wellicht vallen onder beroepsdeformatie.

Zoals de veelgebruikte ‘g.b.’. Wat wordt daar dan mee bedoeld? Geen Benen? Genoeg Brillen? Grote Borsten?

Jaja, tuurlijk weet ik wel dat er gedoeld wordt op ‘Geen Bijzonderheden’. Op zich is het benoemen van ‘Geen bijzonderheden’ al bijzonder. Want hoezo geen bijzonderheden en wel opgenomen zijn? Met geen bijzonderheden kan iemand ook naar huis.
Daarnaast is het ook geen officiële afkorting. En patiënten en / of diens vertegenwoordiger heeft recht op inzage in de rapportage en moet de rapportage kunnen begrijpen. Maar ook je collega’s bij andere instellingen of misschien zelfs de inspectie moet de rapportage kunnen begrijpen. Dus gebruik alleen afkortingen die iedereen kent, dus zoals ze in de Dikke Van Dale staan.

Onze eigen attributies komen ook vaak terug in de rapportage. Het verschil tussen dat wat wij als hulpverlener observeren en interpreteren en dat wat de patiënt zelf ervaart is dan wel van groot belang. Bijvoorbeeld: ‘Patiënt heeft goed geslapen’. Wat is goed geslapen? Wie bepaald dat? Vinden wij dat (want 8 uur niet uit bed gezien) of geeft patiënt dit aan in gesprek? Maak ook dit concreter! ‘Patiënt bij elke controle slapende.’ ‘Patiënt geeft aan 5 uur geslapen te hebben en dat dit voor hem normaal is.’ ‘Patiënt zegt fijn geslapen te hebben en uitgerust te zijn.’

Of je nou rapporteert aan de hand van verpleegdoelen, observatiepunten, signaleringsplan of risicotaxatie-punten, er valt winst te behalen in hoe je rapporteert. Verpleegkundige zijn is een vak, rapporteren is dat ook.


«   »